Make your own free website on Tripod.com

تاملاتى بر ريشه هاى فرهنگى شكنجه مقدس در ايران، بخش دو: دارالنتقام الهى، عباس احمدى

در فرهنگ مذهبى عوام، ابتدا از طريق مكانيسم اهريمن سازى، كسى يا كسانى متهم به كفر و الحاد مى شوند. سپس، از شكنجه هايى كه در دوزخ در انتطار بدكاران است براى توجيه شكنجه و ضرب و شتم آن ها استفاده مى شود

 

 

خلاصه

در فرهنگ مذهبى عوام، ابتدا از طريق مكانيسم اهريمن سازى، كسى يا كسانى متهم به كفر و الحاد مى شوند. سپس، از شكنجه هايى كه در دوزخ در انتطار بدكاران است براى توجيه شكنجه و ضرب و شتم آن ها استفاده مى شود به عبارت ديگر، بنا به منطق آقايان، شكنجه هايى كه در سياه چال هاى اوين، در مورد بدكاران اعمال مى شود، نماد و فرانمود و سمبول و مظهر شكنجه هايى است كه در آن دنيا، در سياه چال هاى دوزخ، در انتظار بدكاران خواهد بود. تا زمانى كه مالك دوزخ در عالم ملكوت به "كنوانسيون منع شكنجه" نپيوسته باشد و تا زمانى كه ملك عذاب در جهنم، با گرز آتشين و ديگ آب جوش از بندگان روسياه پذيرايى می کند، آقايان، به آسانى، مى توانند اعمال خود را از نظر مذهب عوام توجيه كنند.

***

مقدمه

در مقاله ى قبل، اين سوال را مطرح كرديم كه چه عناصرى در فرهنگ ما وجود دارد كه باعث مى شود آدمكشانى مانند نواب صفوى ها، خلخالی ها، سعيد امامى ها، سعيد حنايى ها، و سعيد مرتضوى ها، به طور منظم، توليد و بازتوليد شوند؟ براى پاسخ به اين پرسش، به سراغ فرهنگ عوام و به خصوص به سراغ فرهنگ مذهبى عوام رفتيم تا ببينيم كه چگونه از دل اين فرهنگ، كسانى ظهور مى كنند كه از نظر قساوت و درنده خويى، دست كمى از شمرابن ذى الجوشن ندارند.

در آن مقاله، براى آن كه دريچه اى بر روى اين فرهنگ بگشاييم از نقاشى هاى مكتب قهوه خانه كمك گرفتيم. زيرا در اين نقاشى ها، خطوط اصلی اعتقادات مذهبى عوام، به روشنى، به نمايش گذاشته شده ست. در همان مقاله نشان داديم كه اولين قدم براى توجيه مذهبى شكنجه، اين است كه مخالفان خود را جزو اشقيا و كافران و ملحدان، طبقه بندى كنيم. همين كه اين قدم برداشته شود، قدم هاى بعدى مانند شمع آجين كردن، شقه كردن، اره كردن، زنده زنده در ديگ جوشاندن، دشنه آجين كردن، خفه كردن، وزنه از خايه آويزان كردن، و سربريدن، به آسانى برداشته خواهد شد.
***

جهنم اوين: نسخه ى زمينى شده ى جهنم الهى

در مقاله ى حاضر، مى خواهيم اين موضوع را بيشتر بشكافيم و نشان دهيم كه در فرهنگ مذهبى عوام ، از شكنجه هايى كه در آن دنيا و در دوزخ الهى در انتظار گناهكاران است براى توجيه شكنجه هايى كه در اين دنيا و در سياه چال هاى زندان اوين در مورد بدكاران اعمال مى شود، استفاده مى كنند. به عبارت ديگر، مى خواهيم نشان بدهيم كه از نظر مذهب عوام، كارى كه، مثلا، مختار در اين دنيا با شمر و خولی مى كند، همان كارى است كه در آن دنيا و در روز قيامت با شمر و خولی خواهد شد. و يا كارى كه سعيد امامى در اين دنيا با سعيدى سيرجانى كرد، همان كارى است كه در آن دنيا و در در روزقيامت با سعيدى سيرجانى خواهد شد. و يا بلايى كه سعيد مرتضوى در اين دنيا بر سر زيبا كاظمى آورد، همان بلايى است كه در آن دنيا و در روز قيامت بر سر زهرا كاظمى خواهد آمد۰ و يا كارى كه شكنجه گران اوين با منافقين مى كنند، كپيه بردارى و تقليد از زجر و عذاب هايى است كه در آن دنيا در انتظار منافقين خواهد بود.
***

تابلوى روز محشر

براى آن كه ببينيم جهنم الهى، در مذهب عوام، به چه صورتى مجسم شده است، به سراغ يكى از تابلوهاى ديگر محمد مدبر به نام روز محشر مى رويم. اين تابلو در ابعاد 145 در 200 سانتى متر ، يعنى چيزى در حدود دو متر در يك متر ونيم، به سفارش عباس تكيه، با رنگ و روغن روى بوم نقاشى شده است و در حال حاضر، در مجموعه ى فرهنگى سعدآباد نگهدارى مى شود. ( كتاب نقاشى قهوه خانه نوشته ى آقاى هادى سيف، انتشارات ميراث فرهنگى كشور، تهران، چاپ سوم، سال 1369 خورشيدى، صفحه ى 116)
***

روز محشر
تابلوى روز محشر اثر محمد مدبر

در اين تابلو، مردگان در روز محشر، از گور بر مى خيزند. ثواب كاران به بهشت و گناهكاران به جهنم مى روند. ما كارى به كار صحنه هاى بهشت و نعمت هايى كه در آن جا منتطر ثواب كاران است نداريم. به جاى آن، به سراغ جهنم و زجر و عذابى كه در آن جا منتطر بدكاران و اشقيا است مى رويم.
***

فرعون در ديگ آب جوش
فرعون در ديگ آب جوش

دراين مجلس، سه تن از گناهكاران يعنى فرعون و نمرود و شداد در ديگ آب جوش، شكنجه مى شوند. اين ديگ آب جوش، نسخه ى آسمانى شده ى همان ديگ آب جوشى است كه محمد مدبر، در تابلوى داراﻻنتقام مختار، خولی را آن انداخته بود. به اين ترتيب، بلايى كه مختار در اين دنيا بر سر خولی مى آورد، همان بلايى است كه خداوند در آن دنيا بر سر اشقيا و گناهكاران خواهد آورد. از نظر مذهب عوام، جوشاندن خولی در ديگ آب جوش، نه تنها كار بدى نيست، بلكه ثواب هم دارد، زيرا اين عمل، شبيه به همان كارى است كه خداوند در جهنم با خولی خواهد كرد.

با همين توجيهات مذهبى است كه سربازان گمنام امام زمان، پيرزن بى دفاعى مانند پروانه ى فروهر را دشنه آجين مى كنند، زيرا از نظر آقايان، اين همان بلايى است كه در آن دنيا در جهنم به سر پروانه ى فروهر خواهد آمد. به همين علت است كه، پيش از هر عملياتى، سربازان گمنام امام زمان، وضو مى گيرند و با فرياد يا زهرا و يا حسين دست به شكنجه و ضرب و شتم و قتل و اعدام مى زنند. از اين نظر، جهنم اوين، نسخه ى زمينى شده ى جهنم الهى و شكنجه گران، نسخه ى زمينى شده ى فرشته هاى عذاب مى باشند. به عبارت ديگر، داراﻻنتقام اوين، نماد و فرانمود و سمبول و مظهر جهنمى است كه براى زجر و عذاب و شكنجه ى بدكاران، در دوزخ فراهم خواهد شد. زندان اوين، حالت ناسوتى و زمينى و اين دنيايى دارد، در حالی كه داراﻻنتقام الهى، حالت ﻻهوتى و آسمانى و آن دنيايى دارد.

از نظر مذهب عوام، اگر خداوند بتواند بندگان گناهكار و عاصى خود را در دوزخ الهى به بدترين وجه شكنجه كند، مومنان نيز مى توانند بندگان مفسد و محارب را در سياه چال ها ى خود، به ددمنشانه ترين وجه شكنجه كنند. در هر دو مورد، يعنى هم در جهنم ﻻهوتى و هم در جهنم ناسوتى، قدم اول، مرحله ى اهريمن سازى و يا ابليس سازى و يا انسان زدايى و يا دى- هيومن- ئى - زى - شن است. در اين مرحله، قربانى از حالت آدم و انسان به صورت اهريمن و ابليس در مى آيد. پس از اين كه آدمى به صورت يك ديو گناهكار، مسخ شد، ديگر مى توان، با خيال راحت و بدون كوچكترين عذاب وجدان، بدترين شكنجه ها را نسبت به اين ديو آدم نما و يا آدم ديو صفت و يا اين گناهكار روسياه و يا اين بنده ى عاصى انجام داد. در تابلوی "روز محشر"، همه ی بدکاران به صورت شیطانی، نقاشی شده اند. و آدم های شیطان صفت، مستوجب هرگونه زجر و عذاب و شکنجه می باشند.
***

شمر و خولی در جهنم
شمر و خولی در جهنم

در اين مجلس، شمر و ابن زياد و خولی و سنان را غل و زنجير كرده اند و دو فرشته ى عذاب با گرزهاى آتشين آن ها را به جهنم مى آورند. فرشته هاى عذاب، با شاخ و دم و بال و بدن سبزو و دامن سرخ نشان داده شده اند. اين فرشته هاى عذاب نسخه ى آسمانى شده ى افرادى مانند اسدالله ﻻجوردى و سعيد امامى مى باشند كه در اين دنيا وظيفه ى ملك عذاب را به عهده گرفته اند. اگر خداوند بتواند در روز قيامت گناهكاران را غل و زنجير كند، آقايان نيز مى توانند در سياه چال هاى اوين ، قربانيان خود را غل و زنجير كنند. اگر خداوند مى تواند در جهنم با گرز آتشين بر فرق سر گناهكاران بكوبد، آقايان نيز مى توانند با چماق و دشنه و گزليك به جان منافقان و بدكاران و ناصبيان و محاربان بيافتند.
***

گناه كاران در دهان اژدها
گناه كاران در دهان اژدها

در اين مجلس، اژدهاى بزرگى به نام "مارغاشيه"، دهان خود را باز كرده است و عده ى زيادى از گناه كاران، منجمله "ابن سعد" و "شريح قاضى" و "ابن زياد" را مى بلعد. از نظر مذهب عوام، مى توان عده ى زيادى از مردم را كه به فتواى آقايان جزو معصيت كاران و گناهكاران اند، با كمال خونسردى، به درك واصل كرد. زيرا اين همان بلايى است كه خداوند در روز قيامت بر سر آن ها خواهد آورد.

با اين حساب، شكنجه ى ابن زياد و ابن سعد در تابلوى داراﻻنتقام مختار، كار بدى نيست، زيرا خداوند اين دو ملعون روسياه را در روز قيامت در دهان اژدها خواهد انداخت. با اين توجيه مذهبى، شكنجه ى زندانيان، از يك كار غيرانسانى و ددمنشانه به صورت يك عمل خداپسندانه در مى آيد كه مستوجب ثواب اخروى است.

تا زمانى كه مالك دوزخ در عا لم ملكوت به "كنوانسيون منع شكنجه" نپيوسته باشد و تا زمانى كه ملك عذاب در جهنم، با گرز آتشين و ديگ آب جوش از بندگان روسياه پذيرايى می کند، آقايان، به آسانى، مى توانند اعمال خود را از نظر مذهب عوام توجيه كنند.
***

نتيجه گيرى
در فرهنگ مذهبى عوام، ابتدا از طريق مكانيسم اهريمن سازى، كسى يا كسانى متهم به كفر و الحاد مى شوند. سپس، از شكنجه هايى كه در دوزخ در انتطار بدكاران است براى توجيه شكنجه و ضرب و شتم آن ها استفاده مى شود. به عبارت ديگر، بنا به منطق آقايان، شكنجه هايى كه در سياه چال هاى اوين، در مورد بدكاران اعمال مى شود، نماد و فرانمود و سمبول و مظهر شكنجه هايى است كه در آن دنيا، در سياه چال هاى دوزخ، در انتظار بدكاران خواهد بود. تا زمانى كه مالك دوزخ در عا لم ملكوت به "كنوانسيون منع شكنجه" نپيوسته باشد و تا زمانى كه ملك عذاب در جهنم، با گرز آتشين و ديگ آب جوش از بندگان روسياه پذيرايى می کند، آقايان، به آسانى، مى توانند اعمال خود را از نظر مذهب عوام توجيه كنند.

***
Abbas.Ahmadi@Mailcity.com

http://AbbasAhmadi.Tripod.com

کپی شده از:

http://khabarnameh.gooya.com/columnists/archives/010382.php#more